The Jacobite, το αληθινό τρενάκι του Χάρι Ποτερ



Όλοι θέλουν να ζήσουν για λίγο στο μαγικό σύμπαν της Τζ.Κ.Ροόυλιγκ  και για το λόγο αυτό έχουν δημιουργηθεί τα διάφορα θεματικά πάρκα. Λίγοι όμως ξέρουν και ακόμα λιγότεροι τυχεροί έχουν περιηγηθεί με το αληθινό τρενάκι με ατμομηχανή, το Jacobite, στην μαγική διαδρομή προς την Σχολή του Χόγκουαρτς. Μεταξύ των εκλεκτών και εγώ και μοιράζομαι την εμπειρία μου μαζί σας, έστω και αν έχουν περάσει 10 χρόνια από το ταξίδι μου στη Σκωτία και τη μαγική διαδρομή που ακόμα θυμάμαι με λαχτάρα.


Όταν προέκυψε η ευκαιρία για αυτό το ταξίδι, πίστευα ότι θα πήγαινα μόνο στη Λίμνη Νess, στο Κάστρο του Εδιμβούργου και γενικά στα Highlands, τα οποία έχουν εμπνεύσει τόσους  και τόσους Άγγλους συγγραφείς, μεταξύ αυτών και τη Ρόουλιγκ. Δεν ήξερα ότι η διαδρομή που κάνουν όλοι οι μαθητευόμενοι μάγοι και μάγισσες όχι απλά υπήρχε, αλλά μπορούσαν να συμμετάσχουν σε αυτή και οι  Μαγκλ. Το έμαθα όταν έφτασα στη Γλασκώβη, ενώ στάθηκα και τυχερή καθώς η επίσκεψή μου συνέπεσε με το χρονικό διάστημα που πραγματοποιείται η μαγική αυτή διαδρομή, από 7 Ιουνίου έως 8 Οκτωβρίου, κάτι που ισχύει ακόμα και σήμερα. Έπρεπε βέβαια να κάνεις μία τρίωρη διαδρομή με το αυτοκίνητο για να φτάσεις στο οχυρό William στα Highlands, όπου βρισκόταν ο σταθμός επιβίβασης. Όχι δεν έτρεξα προς την πλατφόρμα 9 3/4, στο σταθμό Κινγκς Κρος στο Λονδίνο, ώστε να επιβιβαστώ! Και καθώς τα εισιτήρια τα έκλεισα ηλεκτρονικά δυστυχώς δεν έχω κάποιο μαγικό εισιτήριο ως αναμνηστικό, το χρυσό εισιτήριο ήταν από το εργοστάσιο του Γουόνκα άλλωστε.

Μόλις φτάσαμε, το τρενάκι Jacobite, Lord of the Isles 62005, ήταν ήδη εκεί και περίμενε να επιβιβαστούμε όλοι εμείς οι ανυπόμονοι Μαγκλς για να μας ταξιδέψει. Μάλιστα, το ίδιο τρενάκι είχε συμμετάσχει σε όλες τις ταινίες “Χάρι Πότερ” που είχαν γυριστεί μέχρι τότε (Ο Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος, ο Χάρι Πότερ και η Κάμαρα με τα Μυστικά, ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπαν), μας έλεγαν με καμάρι οι οδηγοί του τρένου, ενώ μας διευκρίνιζαν ότι λειτουργεί με κάρβουνο αλλά και πετρέλαιο. Εμείς ανυπόμονοι θέλαμε να μάθουμε πού θα δούμε τα μαγικά τοπία που εμφανίζονταν στις ταινίες που είχαμε δει. Και εκείνοι απλά χαμογέλαγαν και μας έλεγαν ότι δεν είχαμε παρά να κοιτάζουμε έξω από το παράθυρό μας σ΄όλη τη διαδρομή!



Η αλήθεια είναι ότι η ατμομηχανή ήταν η ίδια από τις ταινίες, αλλά τα βαγόνια δεν ήταν! Δυστυχώς δεν είχε ούτε συρόμενες πόρτες, ούτε τις κουκέτες, όπου πολλές φορές ο Χάρι, ο Ρον και η Ερμιόνη, μαζί με τους υπόλοιπους μαθητές του Χόγκουαρτς, εξομολογούνταν τις προσδοκίες τους για την νέα τους σχολική χρονιά. Τα βαγόνια ήταν ενιαία, στα παράθυρα βρίσκονταν οι θέσεις, 5 ή 7 σειρές με καναπεδάκια για 2-3 άτομα με τραπέζι στη μέση, ενώ τις δυο πλευρές χώριζε ένα αρκετά πλατύς διάδρομος, για να περνάει το καρότσι με τα διάφορα αναψυκτικά και λιχουδιές για τους τυχερούς επιβάτες . Όχι, δεν ήταν καλούδια από το Bertie Bott’s, αλλά αναμνηστικές φωτογραφίες και κοινά αναψυκτικά και τρόφιμα επιλεγμένα από την West Coast Railway Company.


Δυο σφυρίγματα και στο τρίτο ξεκινήσαμε με μια διστακτική ταχύτητα στην αρχή, που άρχισε να αυξάνεται και να πηγαίνει όλο και πιο γρήγορα, βιαστικά σχεδόν. Ben Nevis, Caledonian Canal, Corpach, λίμνη (Loch) Eil (δεν τα καλοθυμάμαι παρά σαν ονόματα). Όταν όμως αρχίσαμε να κοντοζυγώνουμε στο Glenfinann, δακρύσαμε όλοι. Ήταν η πέτρινη γέφυρα με τις 21 τοξωτές καμάρες, που περνούν οι σιδηροδρομικές ράγες από πάνω της, αυτή η γέφυρα που έχει ταυτιστεί με τη μαγική διαδρομή προς το Χόγκουαρτς.

Το τρένο χαμηλώνει ταχύτητα να απολαύσουμε το τοπίο, να τραβήξουμε φωτογραφίες τα σκοτεινά νερά της προηγούμενης λίμνης (Eil) με την επόμενη, την αγαπημένη μου με το εκπληκτικό νησάκι, την λίμνη (Loch) Eilt. Ναι, είναι αυτή η λίμνη με το νησάκι που μπροστά τους πετούσε βότσαλα ο Χάγκριντ όταν ανακοίνωσε στον Χάρι, τον Ρον και την Ερμιόνη την απόφαση του Υπουργείου Μαγείας για τη θανάτωση του Ωραιόραμφου. Απλά, δέος και αίσθηση ότι θα δούμε τον ευγενή γίγαντα-μάγο να ξεπροβάλει από κάπου ξαφνικά!


Οι επόμενες ενδιαφέρουσες στάσεις ήταν το Lochailort, το Loch nam Uamh, με ένα πέτρινο γεφύρι με περίπου τις μισές καμάρες από το διάσημο αδερφάκι του Glenfinann. Έπειτα, το πράσινο Beasdale Bank, τα παραθαλάσσια Arisaig Morar… Το Mallaig, το τέλος της διαδρομής μας, το πολύβουο και γεμάτο κίνηση λιμάνι με προορισμό τα μικρά νησιά βόρεια της Σκωτίας Skye και Small Isles. Όχι, δυστυχώς δεν φτάσαμε στη Σχολή Μαγείας του Χόγκουαρτς. 
                   
Αφού μείναμε για περίπου μισή ώρα, ξαναμπήκαμε στο τρένο για την επιστροφή.




Όμως μπήκαμε ως Μάγκλς, αλλά μετά από αυτή τη διαδρομή βγήκαμε όλοι Μάγοι και Μάγισσες!

Και εύχομαι πραγματικά σε όλους να το ζήσουν!

ΠΗΓΗ