Ο Τόλκιν και ο κόσμος του!

Πόσο ολοκληρωμένος και αληθοφανής μπορεί να είναι άραγε ένας φανταστικός κόσμος ? Πόσες λεπτομέρειες μπορεί να έχει η ιστορία του και μέχρι πόσο παλιά μπορεί να φτάνουν? Θα είναι σίγουρα αδύνατο να δημιουργήσει κάποιος ολόκληρη γλώσσα διαφορετική από την  από την δική μας, πόσο μάλλον να μην σταματήσει στη μια. Το κύριο ερώτημα όμως, είναι πόσα χρόνια θα κτίζει κάποιος έναν κόσμο μέσα στους χάρτες του μυαλού του?

Όλα αυτά μπορούν να βρουν απάντηση στα βιβλία του Τόλκιν, μέσα στα οποία ζει ένας ολόκληρος κόσμος. Η σκέψη του για τον κόσμο που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε ξεκίνησε νωρίς και απασχόλησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, μέχρι και τα τελευταία του χρόνια. Αρκετά από τα βιβλία που έχουμε από τον Τόλκιν εκδόθηκαν μετά τον θάνατο του από τα παιδιά του και ένα από αυτά είναι και το «Σιλμαρίλλιον».

pic5
 

Ο συγγραφέας είχε τονίσει ότι δεν υπάρχει αλληγορία μέσα στα βιβλία του. Δεν γράφει με σκοπό να μεταδώσει κάποιο μήνυμα, αλλά για να καταγράψει στο χαρτί αυτό το οποίο γεννιέται αυθόρμητα μέσα του. Γράφει χωρίς να ξέρει που θα καταλήξει, χωρίς να υπάρχει κάποιο πλάνο ή σχέδιο.

Το ”Χόμπιτ ή Εκεί και πάλι πίσω” εκδόθηκε το 1937 και απευθυνόταν σε παιδιά μικρής ηλικίας. Το πρώτο βιβλίο της τριλογίας του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών» ξεκίνησε σαν την συνέχεια του Χόμπιτ, μα έπειτα πήρε τεράστια έκταση και ξέφυγε από τον αρχικό σκοπό του. Όταν ξεκίνησε να γράφει την «Συντροφιά του Δαχτυλιδιού» δεν είχε στο μυαλό του να δημιουργήσει κάτι τόσο μεγαλειώδες. Κατέληξε σε κάτι πολύ βαθύτερο και μεγαλύτερο, όπου πολλοί το χαρακτηρίζουν ως το αριστούργημα του, μα στην ουσία είναι ένα μικρό κομμάτι. Θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε ως την κορυφή του παγόβουνου.

pic3
Όταν γράφεις μια ιστορία, για να είναι πειστική, πρέπει να ξέρεις για τι ακριβώς γράφεις. Ο Τόλκιν ήξερε την γεωγραφία και την ιστορία του κόσμου του με κάθε λεπτομέρεια, αφού είχε χαρτογραφήσει τον κόσμο εκείνον πολλά χρόνια πριν. Όλα αυτά ήταν πλέον αληθινά στον Τόλκιν, όπως είναι και η δική μας ιστορία.

Το «Σιλμαρίλλιον» μας δίνει την προϊστορία του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών» και την μυθολογία της Μέσης Γης . Λέγεται πως ήταν το αγαπημένο του βιβλίο και αυτός είναι ο λόγος που δεν σταμάτησε ποτέ να δουλεύει πάνω του. Βλέπουμε την μουσική των Άινουρ, πως δημιουργήθηκε η Μέση γη, την ιστορία γύρω από τα Σιλμαρίλ, την ιστορία των Βάλαρ και φυσικά τον Μόργκοθ. Είναι μια ατελείωτη ιστορία που κάθε φορά που την διαβάζω γίνεται ακόμα πιο φανταστική.

Επειδή ο Τόλκιν ήθελε να δημιουργήσει έναν δικό του τελείως κόσμο δεν χρησιμοποιεί φράσεις και λέξεις εννοιολογικά φορτισμένες. Επιλέγει επίτηδες ασυνήθιστους συνδυασμούς λέξεων και υπάρχει αυτή η ιδιομορφία στο κείμενο, που το καθιστούν κάπως δύσκολο στην ανάγνωση. Πολλές φορές χρησιμοποιεί τύπους λέξεων που δεν υπάρχουν πλέον στα αγγλικά λεξικά. Τα βιβλία του και ειδικά το «Σιλμαρίλλιον» είναι για εκείνους που τους αρέσει να διαβάζουν ξανά και ξανά την ίδια σελίδα μέχρι να εμβαθύνουν και όχι για αυτούς που τους αρέσει η εύκολη ανάγνωση.

Πηγή: http://hashmag.gr/34744-o-tolkin-ke-o-kosmos-tis-mesis-gis/