20 ξένοι ποιητές που σημάδεψαν τον 20ο αιώνα - Μέρος 4ο

Το 4ο και τελευταίο μέρος του αφιερώματός μας!

Vladimir Mayakovsky (1893 - 1930)

Γεννημένος στη Βαγδάτη της Γεωργίας, από πολύ μικρός, μόλις στα 14 του, ασπάστηκε τις σοσιαλιστικές ιδέες και φυλακίστηκε πολλές φορές από το τσαρικό καθεστώς για ανατρεπτικές ενέργειες.
Υπηρέτησε με το έργο του την Οκτωβριανή επανάσταση όμως αυτό που ακολούθησε δεν ήταν ακριβώς αυτό που ονειρεύτηκε. Αυτή η συνειδητοποίηση και η ερωτική απογοήτευση (πάντα βάζει κι αυτή το χέρι της), τον έσπρωξαν στην αυτοκτονία που πολλοί είπαν πως μπορεί και να ήταν εντολή δολοφονίας από τον Στάλιν.

Vladimir Mayakovsky "Ποίημα"


-”Σύντροφε διαβάτη!
  Αυτή εδώ είν’ η οδός Ζουκόβσκι;”
  Με κοιτάζει,
  σαν ένα παιδί που βλέπει έναν βρικόλακα,
  τα μάτια ορθάνοιχτα,
  ζητά να με αποφύγει:
  -”‘Οχι, σύντροφε, αυτή είναι η οδός Μαγιακόβσκι
  χιλιάδες χρόνια τώρα.
  Δεν ειν’ εδώ, στο κατώφλι της αγαπημένης,
  που αυτοχειριάστηκε;”
  Τι έκανε λέει;
  Πώς;… Εγώ!… Αυτοκτόνησα;…

Edward Estling Cummings (1894 - 1962)

Πολυγραφότατος Αμερικάνος συγγραφέας (μόνο τα ποιήματα του μετριούνται κοντά στα 3000) και εξαιρετικός ζωγράφος.
Από τις φιλελεύθερες φωνές της χώρας του, αν και ρεπουμπλικάνος, γνώρισε την καθολική αποδοχή από τον κόσμο της λογοτεχνίας, μετά το τέλος του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου.

"Μ' αρέσει το κορμί μου όταν"
Edward Estlin Cummings

Μ’ αρέσεις το κορμί μου όταν είναι με το δικό σου
  κορμί. Είν’ ένα πράμα τόσο ολότελα καινούργιο.
  Μυώνες καλύτεροι και νεύρα περισσότερα.
  Μ’ αρέσει το κορμί σου, μ’ αρέσει αυτό που κάνει,
  μ’ αρέσουν τα φερσίματα του. Μ’ αρέσει ν’ αγγίζω τη ραχοκοκαλιά
  του κορμιού σου και τα κόκαλα του, κι η τρέμουσα
  σκληρό-απαλό-τητα και που θα την
  ξανά και ξανά και ξανά
  φιλήσω, μ’ αρέσει να φιλώ ετούτο σου κι εκείνο σου
  μ’ αρέσει, αργοχαϊδεύοντας το, ριγηλό το χνούδι
  του ηλεκτρισμένου σου γουναρικού, και το πως-το-λένε έρχεται
  πάνω στη σάρκα που άνοιξε… Και μάτια μεγάλα του-έρωτα-ψίχουλα,
  και μου αρέσει φαίνεται το ρίγος
  που κάτω από μένα εσύ τόσο ολότελα καινούργια.

Czeslaw Milosz (1911 - 2004)

Γεννημένος στην Πολωνία αλλά αποκτώντας σχετικά γρήγορα την αμερικανική υπηκοότητα, υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της ευρωπαϊκής ποίησης. Αντι-σταλινικός και εχθρός κάθε ολοκληρωτικού καθεστώτος, βραβεύτηκε με Νόμπελ το 1980.

Czeslaw Milosz "Σπουδή Μοναξιάς"

Φρουρός σ’ έναν ατέρμονα αγωγό στην έρημο;
  Απόσπασμα ενός ανδρός σε κάστρο μες την άμμο;
  Όποιος κι αν ήταν. Την αυγή είδε βουνά αυλακωμένα στο
  Χρώμα της στάχτης, κι απάνω η σκοτεινιά που ξεθωριάζει
  Βουτηγμένη στο μενεξελί, σπάζοντας σ’ ένα ρευστό κόκκινο
  Ώσπου σταθεροποιείται, τεράστια, σ’ ένα φως πορτοκαλί.
  Μέρα τη μέρα, και, πριν το νιώσει, χρόνο με το χρόνο.
  Για ποιον, ρωτιέται, αυτό το θάμπος; Για μένα μόνο;
  Ωστόσο, θα παραμείνει κι αφού εγώ χαθώ.
  Τι είναι τάχα για το μάτι της σαύρας; Πώς είναι κοιταγμένο από
  διαβατάρικο πουλί;
  Αν είμαι όλη η ανθρωπότητα, υπάρχει τίποτα χωρίς εμένα;
  Κι ήξερε πως δεν είχε νόημα να φωνάζει, κανείς δεν μπορούσε
  να τον σώσει.

 Ezra Loomis Pound (1885 - 1972)

Γεννήθηκε στην Αμερική όμως η μορφή του λατρεύτηκε στην Ιταλία. Θεωρείται εκ των πατέρων του μοντερνισμού. Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος τον βρίσκει υποστηρικτή του Μουσολίνι και φερέφωνο του Άξονα. Δεν αργεί όμως να αλλάξει μυαλά και να εναντιωθεί στον πόλεμο και τον αντισημιτισμό.
Επέστρεψε στην Αμερική, ξαναγύρισε στην Ιταλία και η ζωή του γενικά μετά το τέλος του πολέμου δεν θα παρουσιάσει το ενδιαφέρον και την έμπνευση που είχε πριν από αυτόν.

"Το νησί στη λίμνη"
Ezra Loomis Pound

Θεέ μου, Αφροδίτη, Ερμή, πάτρωνα του κλέφτη,
  Δώστε μου, σας θερμοπαρακαλώ, ένα μικρό καπνοπουλείο, σαν το θελήστε,
  Με τα μικρά στιλπνά κουτιά στοιβαγμένα ταχτικά στα ράφια
  Και το ανάριο μυρωδάτο ταμπάκο
  και το τουμπεκί,
  Και το ξανθό Βιρτζίνια,
  χύμα κάτω απ’ το τζάμι που γυαλίζει,
  και μιαν όχι και τόσο λαδωμένη ζυγαριά,
  Και τα πουτανάκια σταματώντας στο πέρασμα για καμιά κουβέντα,
  Να πούνε το λογάκι τους, και για να φτιάξουν τα μαλλάκια τους μια στάλα/
  Θεέ μου, Αφροδίτη, Ερμή, πάτρωνα του κλέφτη,
  Δανείστε μου ένα μικρό καπνοπουλείο,
  ή στρώστε με σ’ όποιο επάγγελμα
  εχτός από το κερατένιο τούτο επάγγελμα του λογοτέχνη,
  που όλη την ώρα σου ζητά να ‘χεις μυαλό.

 Nicanor Para (1914 - )

Γεννήθηκε στη Χιλή, υπήρξε μαθηματικός και ένας από τους ποιητές με την μεγαλύτερη δημοτικότητα στη Λατινική Αμερική. Επηρέασε την Beat γενιά της Αμερικής και υπήρξε πολλές φορές υποψήφιος για νόμπελ.


Nicanor Parra 

"Φράσεις"

Ας μη ρίχνουμε στάχτη στα μάτια μας
  Το αυτοκίνητο είναι ένα αναπηρικό καρότσι
  Το λιοντάρι είναι φτιαγμένο από αρνιά
  Οι ποιητές δεν έχουν βιογραφία
  Ο θάνατος είναι μια ομαδική συνήθεια
  Τα παιδιά γεννιούνται για να ‘ναι ευτυχισμένα
  Η πραγματικότητα τείνει να εξαφανιστεί
  Το γαμήσι είναι πράξη διαβολική
  Ο θεός είναι φίλος καλός των φτωχών.